Get Adobe Flash player

Γομάτι Χαλκιδικής

 

 

Εγκαίνια Μνημείου του Αγίου Σιλουανού του Αγιορείτη στο Γομάτι Χαλκιδικής

 

 

 

 Οκτώβριος 2017

Με την ευλογία του Μητροπολίτη Ιερισσού, Αγίου Όρους και Αρδαμερίου κ. Θεόκλητουτην Κυριακή στις 8 Οκτωβρίου 2017 και ώρα 10.30, ανήμερα της Παναγίας Γοργοϋπηκόου, θα τελεστεί πανηγυρική τελετή στον Ιερό Ναό Πανάγιας Γοργοϋπηκόου Γοματίου του Δήμου Αριστοτέλη, για τα εγκαίνια του μνημείου προς τιμήν του Αγίου Σιλουανού του Αγιορείτη και αγιασμός της εικόνας του.


Ο ρωσικής καταγωγής Άγιος, στο επάγγελμα ξυλουργός, ασκήθηκε στην Μονή του Αγίου Παντελεήμωνος στο Άγιο Όρος για 46 χρόνια και αναγνωρίσθηκε ως Άγιος από το Οικουμενικό Πατριαρχείο το 1987, του οποίου η μνήμη του τιμάται στις 24 Σεπτεμβρίου.


Σε συνέχεια της επίσκεψης του Προέδρου της Ρωσίας Βλαδιμήρου Πούτιν στο Άγιο Όρος, η Αδελφότητα Μοναχών της Ιεράς Μονής του Αγίου Παντελεήμονα, ζήτησε από τον Πρόεδρο Πούτιν να ιδρυθεί ένα μνημείο του Αγίου Σιλουανού. Με χρήματα που συγκεντρώθηκαν από πιστούς του ρωσικού λαού, ο Πρόεδρος της Ρωσίας φρόντισε να κατασκευαστεί το μνημείο, το οποίο δώρισε στο πανελλήνιο πολιτιστικό κέντρο «Ρώσικο Σπίτι», το οποίο μετά από αίτημα του εφημέριου του Ιερού Ναού του οικισμού Γοματίου Αρχιμανδρίτη Αναστασίου και με τη συμπαράσταση της Τοπικής Κοινότητας Γοματίου του Δήμου Αριστοτέλη, παραδόθηκε στην τοπική Κοινότητα (Βήμα Ορθοδοξίας)

 


 

 

Καλώς Ήλθατε στον Πολιτιστικό Μορφωτικό Σύλλογο Γοματιανών Θεσσαλονίκης

Το Γομάτι βρίσκεται στο βόρειο μέρος του Σιγγιτικού κόλπου (ή του κόλπου του Αγίου Όρους)
και απέχει από την Θεσσαλονίκη περί τα 100 χιλιόμετρα. Μαζί με τα Πυργαδίκια και την Μ. Παναγία, ανήκουν στον καποδιστριακό Δήμο της Παναγίας, με έδρα του δήμου τη Μ. Παναγία
και απέχει από την κωμόπολη της Μ. Παναγίας περίπου τα 20 χιλιόμετρα.
Το χωριό βρίσκεται στον οδικό άξονα Θεσσαλονίκης - Αρναίας - Παλαιοχωρίου - Μ. Παναγίας - Ιερισσού και απέχει από την Ιερισσό και τα Πυργαδίκια περί τα 10 χιλιόμετρα.

Κατά την απογραφή του 2001 ο πλυθησμός του Γοματίου ήταν 639 κάτοικοι. Το Γομάτι είναι ένα από τα πιο όμορφα χωριά της Χαλκιδικής.

Ξαπλωμένο καθώς είναι στους πρόποδες του “Αθούλη”, έχει εύκολη πρόσβαση στο καταπληκτικό βουνό “Κάκαβος” φημισμένο για τη χλωρίδα και την πανίδα του, ενώ σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων ξεδιπλώνονται οι υπέροχες ακτές του “Καστρίου”, του “Δεβελικίου”, του “Αλμυρού”,
του “Πύργου”, της “Χιλιαδούς”, του “Πεταλίδι” και της “Μαλαθρίας”, με τα καταγάλανα νερά τους .
Η ιστορία του χωριού χάνεται με τους αιώνες. Δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για το χωριό κατά την αρχαιότητα. Σίγουρα όμως η περιοχή κατοικείτο. Ερείπια των διαφόρων οικισμών, των αρχαίων και προχριστιανικών, διασώζονται στις τοποθεσίες ΄΄Γραντίστος΄΄, ΄΄Καστρί΄΄, ΄΄Πύργος΄΄και ΄΄Χιλιαδού΄΄.Μέχρι σήμερα δεν έγινε κάποια συστηματική αρχαιολογική έρευνα, πλην της τοποθεσίας ΄΄Καλογερικά΄΄ όπου διασώζονται ερείπια προχριστιανικού οικισμού, τα οποία αποκαλύφθηκαν κατά την πρόσφατη κατασκευή του οδικού άξονα Γοματίου – Ιερισσού.Έως τον 9ο αιώνα το Γομάτι ή η “Χώρα του Γομάτου” αποτελούσε μέρος του Αγίου Όρους και ήταν η “Καθέδρα των Γερόντων” του Αγίου Όρους, με την μονή της Παναγίας του Γομάτου και ήταν και μεγάλο τμήμα του ανήκε στα μοναστήρια της Μέγιστης Λαύρας, των Ιβήρων, Διονυσίου και Ξηροποτάμου. Σύμφωνα με μία εκδοχή, ο στρατηγός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας Γόρματος ή Γόματος, είχε στην δικαιοδοσία του, περιοχή της Λήμνου, όπου υπήρχε το χωριό με το όνομα “Γομάτου» και αργότερα “Γομάτι”. Λόγω των πειρατικών επιδρομών αρκετοί από τους κατοίκους έφυγαν από την Λήμνο για να γλιτώσουν. Κάποιοι από αυτούς κατέφυγαν στη Λέσβο, ενώ άλλοι στη βόρεια Χαλκιδική, όπου σε μία δασώδη και δυσπρόσιτη, αλλά ασφαλή από τους πειρατές περιοχή, έχτισαν το Γομάτι. H πρώτη αυτή τοποθεσία, το παλαιό Γομάτι, ήταν μακριά από την θάλασσα, στην πλαγιά του Κάκαβου. Το παλαιό Γομάτι ή η χώρα του Γόματου, ερείπια του οποίου διασώζονται μέχρι σήμερα, βρίσκεται σε απόσταση τεσσάρων (4) χιλιομέτρων από το σημερινό Γομάτι, το οποίο προστάτευαν τρείς (3) πύργοι. Ο Πύργος του Ορφανού, ο Πύργος του Κουνούπη και ο Πύργος της Δεβελικίας. Το χωριό Γομάτου, συνυπήρχε με τη Μονή της Θεοτόκου του Γομάτου πριν το 942 μ.Χ. Τα ύστερα βυζαντινά χρόνια το χωριό Γομάτου ήταν ένα από τα μεγαλύτερα χωριά του Θέματος της Θεσσαλονίκης. Σύμφωνα με τη μελέτη της καθηγήτριας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Αγγελικής Λαϊου. Το 1400 μ.Χ η Μονή Γομάτου γίνεται μετόχι της Μεγίστης Λαύρας. Σήμερα διασώζονται μόνο τα ερείπια του Πύργου του Ορφανού και εντός αυτού κτίστηκε η εκκλησία του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτη.


Το χωριό την 14η Σεπτεμβρίου 1932, καταστράφηκε ολοσχερώς από τον καταστροφικό σεισμό και αποφασίστηκε η μεταφορά του στη σημερινή τοποθεσία, σε μετόχι της Μονής Μεγίστης Λαύρας ,που απαλλοτριώθηκε από το κράτος. Στενή είναι η σχέση του χωριού μας με το Άγιο Όρος. Σχέση που δεν βασίζεται μόνο στη γεωγραφική γειτνίαση, αλλά επεκτείνεται και στον οικονομικό τομέα. Ήδη από τον 14ο αιώνα μαρτυρείται η οικονομική σχέση με την μονή της Λαύρας. Γενικά όμως τα αθωνικά μοναστήρια προσέφεραν απασχόληση στους κατοίκους του χωριού μέχρι και λίγες δεκαετίες πριν.


Η αγροτική οικονομία χαρακτηρίζει το χωριό από τα βυζαντινά χρόνια μέχρι και σήμερα, με τα βασικά προϊόντα τα σιτηρά, το λάδι, το κρασί, το παραδοσιακό τσίπουρο και το μέλι. Παράλληλα όμως ήδη από τα χρόνια της τουρκοκρατίας αρκετοί, αποκλειστικά άνδρες, εργάζονται στα μεταλλεία των ‘’Σιδηροκαυσίων-Μαδεμοχωρίων’’. Τις τελευταίες δεκαετίες μεγάλος αριθμός γυναικών απασχολείται, κατά τη θερινή περίοδο, στον τουρισμό. Η ενασχόληση με την γεωργία και την κτηνοτροφία δεν εξασφάλιζε, για αρκετά χρόνια και τις καλύτερες οικονομίες συνθήκες. Σε μία εποχή όπου η μόρφωση δεν ήταν εύκολη για τα φτωχά βαλάντια, αυτό το ολιγάριθμο χωριό ανάδειξε αρκετούς επιστήμονες, γιατί είχαν όρεξη για μάθηση οι κάτοικοί του..

Ρολόι

Καιρός